Minsan o madalas, iniisip mo kung ano bang gusto mong mangyari sa buhay mo. Kung bibigyan ng pagkakataong pumili ng gusto mo, hindi mo rin alam kung ano ba talaga. Kung anong meron ka, minsan nagsasawa ka na, pero ayaw mo namang humanap ng mas maganda. Dumadating din yung punto na napapagod ka na sa paulit-ulit na ikot ng buhay mo, mula umaga hanggang sa pagtulog, gusto mong may magbago, pero nakakatakot maging iba, nakakatakot sumubok ng bago o sadyang nakakatamad lang talaga. Nakakahiyang magreklamo dahil kahit papano mas okay naman ung buhay mo kumpara sa mga taong hindi nakakakain ng tatlong beses sa isang araw.
Habang tumatanda ka, lalong nagiging mahirap ang buhay. Iniisip mo na ung mga bagay na dati wala kang pakialam. Madami ka nang nakakasalamuhang ibang tao, kaya lalong dumadami problema mo. Dumadami na ang mga kakilala mong namamatay, madami nang nag-aasawa, madami nang nabubuntis na classmates mo nung highschool, dumadami na din ang mga nag-iibang bansa. At eto ikaw, naghihintay ng isang malaking BOOM sa buhay mo, yung life-changing, yung breath-taking, yung earth-shaking! Pero di mo alam kung maghihintay ka lang ba o gagawa ka ng paraan. Tanga, you make things happen nga eh! HAAAYYY
I want to know what you’re thinking every time we talk… And I would love to know what’s going on in that head of yours in times when you just don’t talk at all..
I know it’s impossible to read minds, but I would love to learn how…
So I can read yours
I’ve been thinking of making a review for this awesome comic book, but all of sudden I’m out of words! HAHA. Kahapon lang habang binabasa ko siya, ang dami kong comments, pero ngayon, parang natameme ako. Natitigilan ako, because I feel that I should use the most beautiful word to describe the experience I had while reading Trese, kasi nakakahiya sa author eh, lol. Eto na lang.. BUY A COPY, READ IT AND FEEL WHAT I FELT!
God Bless Budjette Tan and KaJo Baldisimo, you guys are the best! Sana pumunta silang dalawa sa toycon…
Pero nag-uusap pa rin kayo?
uhm hindi na.
Bakit hindi?
kasi ayaw ko at anung pag uusapan?
Edi hindi ka pa rin nakakapag-moved on, kasi ayaw mo siyang kausapin eh.
WOW! Hindi pa raw ako nakapag-moved on? *sarcasm all over* pero ganun ba talaga yun? Wah!
So let’s talk about moving on. I really hate this term, abused, misused, is-there-really-a-term?? But I’ve been thinking about it lately, and I want to formulate my own definition of it. But first of all, I’m not an expert because it’s my first time to have an ex-boyfriend, and I know that not all break-ups are the same, so I will just focus on my limited experience. Second, I don’t care what other people are thinking, I just want to talk about it. And last but not the least, nakapag-moved on na po ako I’m definitely sure that I am sure.
Here’s what I think:
- I’ve been to hell, and now I’m back to earth’s surface <- yan talaga ang movement
- I’m TRULY happy with my life right now, not faking smiles anymore.
- I’m no longer hurting everytime I see and remember that person.
- And I don’t love him anymore. ZERO.